کلاس های معکوس به عنوان یک روش آموزشی برای بهبود درگیری دانشجویان، مهارت های تفکر انتقادی، پیامد های یادگیری و موفقیت در حال رشد هستند. با این حال، ادبیات فعلی در کلاس های درس معکوس، بینش محدودی در مورد انگیزه ها، ادراک ها و مزایای فراگیران، به ویژه در زمینه آموزش عالی ارائه می دهد. هدف از این مطالعه کیفی، درک مدرسان کلاس معکوس در آموزش عالی ایران، با تأکید بر مزایای آن برای فراگیران بود که مربیان هنگام تدریس در قالب کلاس معکوس در یک دانشگاه دولتی با آن روبرو می شوند. به طور خاص، در این مطالعه بهترین استراتژی ها برای اجرای کلاس های درس معکوس ذکر شده است. پژوهش حاضر مطالعه ای کیفی از نظر هدف کاربردی و از جهت روش پژوهش کیفی و مبتنی بر پارادایم تفسیری و با رویکرد استقرایی در این مطالعه از مصاحبه نیمه ساختار یافته برای گرداوری اطلاعات استفاده شده است. 13 نفر از اساتید که قبلاً با استفاده از روش کلاس معکوس، تدریس می کردند، مصاحبه شدند. داده ها با استفاده از روش تحلیل مضمون مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند. برای افزایش پایایی و اعتبار تجزیه و تحلیل، از کمک همکار استفاده شد. یافته های این پژوهش چندین مزایای مرتبط با بکارگیری روش تدریس معکوس در آموزش عالی ایران را نشان داد: 1) افزایش کیفیت یادگیری، 2) تقویت تفکر سطح بالا و 3) اجتماعی کردن فراگیران. این یافته ها به طور بالقوه می توانند به عنوان راهنمایی برای مدرسانی که می خواهند برای بهبود نتیجه یادگیری دانشجویان خود از روش کلاس درس معکوس سود ببرند، استفاده شود.

زمینه و هدف: یکی از نقش های مهم آموزش، تربیت نیروی انسانی بانزاکتی است که بتواند با دیگران ارتباط سازنده ای برقرار نماید. تعامل بین فراگیر و فراده عامل پیش نیاز فرایند یادگیری بوده و آن را تسهیل میبخشد. این مطالعه کمی با هدف بررسی بی نزاکتی فراگیران از دیدگاه فراگیران و فرادهندگان در آموزش دانشگاه علوم پزشکی اردبیل انجام شد.روش کار: مطالعه توصیفی- مقطعی حاضر در نیمسال دوم سالتحصیلی 95-1394 در دانشگاه علوم پزشکی اردبیل انجام شد. با استفاده از نمونه گیری سرشماری، پرسشنامه بی نزاکتی در آموزش عالی در اختیار همه اعضای هیئت علمی و مربیان قرار گرفت که 74 نفر پرسشنامه ها را برگرداندند. بعلاوه، از طریق نمونه گیری تصادفی طبقه ای، 540 فراگیر همان پرسشنامه فوق الذکر را تکمیل کردند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه فوق الذکر استفاده شد. جهت تحلیل داده های از آمار توصیفی و آزمون های آماری تی تست و آنوای یک طرفه در SPSS-24 استفاده شد.یافته ها: میانگین و انحراف معیار نمره نگرش فراگیران و فرادهندگان در مورد بی نزاکتی فراگیران در دانشگاه به ترتیب 2.97±0.35 و 3.05±0.61 بود. بعلاوه، این مقادیر در مورد تجربه فراگیران و فرادهندگان به ترتیب 2.50±0.35 و 3.08±0.41 بود. اختلاف آماری بین نمره نگرش فراگیران و فرادهندگان در مورد رفتارهای بی نزاکتی فراگیر از نظر آماری معنی دار بود (p<0.001). در مقابل، اختلاف نمره تجربه فراگیران و فرادهندگان از رفتارهای بی نزاکت فراگیران از نظر آماری معنی دار نبود (p<0.21).نتیجه گیری: بر اساس یافته های این مطالعه، فراگیران و فرادهندگان رفتار های بینزاکتی را از سوی فراگیران در سطح متوسطی درک و تجربه میکنند. بنابراین لازم است برای بهبود رفتار های فراگیران اقداماتی از قبیل برگزاری دوره های آموزشی در مورد رفتارهای حرفه ای و آکادمیک، اخلاق و مهارت های ارتباطی انجام پذیرد.

الگوی آموزش کارآفرینی KAB از جمله الگوهای معتبر آموزش کارآفرینی در حوزه آموزش های مهارتی است که از سوی کارشناسان سازمان جهانی کار (ILO) تهیه و توسعه یافته است. پژوهش حاضر، به منظور بررسی میزان اثربخشی الگوی آموزش کارآفرینی KAB در سه حوزه نگرش شخصی، سبک زندگی و الگوی رفتاری کارآموزان انجام گرفت. پژوهش با استفاده از روش طرح های آمیخته انجام شد که در مرحله کیفی به صورت مصاحبه و در مرحله کمی به صورت شبه آزمایشی، همراه با پیش آزمون و پس آزمون بود. جامعه مورد مطالعه این پژوهش، 35 نفر از کارآموزان دوره کارآفرینی در یکی از آموزشگاه های تحت نظارت اداره کل آموزش فنی و حرفه ای استان البرز بوده که به صورت تمام شماری، قبل و بعد از آموزش، مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه ای استفاده شد که روایی صوری و محتوای آن از سوی متخصصان و پایایی آن از طریق انجام آزمون آلفای کرونباخ با ضریب 0.74 تایید شد. تجزیه و تحلیل داده ها توسط نرم افزار SPSS انجام و برای بررسی فرضیه های پژوهش، علاوه بر آمار توصیفی، از آزمون های کولموگروف- اسمیرنف، لوین، ویلکاکسون و t گروه های وابسته استفاده شد. نتایج نشان داد که آموزش کارآفرینی KAB بر الگوی رفتاری و سبک زندگی تاثیرگذار بوده ولی بر نگرش شخصی، تاثیری نداشته است.

پیشینه و اهداف: با افزایش به کارگیری فناوری های اطلاعاتی در حوزه آموزشی، اکنون خلق محیط های یادگیری انعطاف پذیر بدون موانع زمانی و مکانی در بستر اینترنت فراهم است. این محیط ها فراگیران را قادر می سازد تا به مواد یادگیری مختلف دست یافته، ایده هایشان را به اشتراک بگذارند و با سایر مشارکت کنندگان برخط بحث کنند. باوجود افزایش چشم گیر دوره های مبتنی بر وب و فراگیرانی که در این دوره ها ثبت نام می کنند، نشانه های زیادی مبنی بر اینکه دوره های فوق در برآورده سازی نیازهای فراگیران ناموفق بوده و فراگیران تجارب ناخوشایندی را از چنین دوره هایی به یاد دارند، به چشم می خورد. یکی از روش های نسبتاً جدید در آموزش پارادایم آموزش معکوس یا همان کلاس درس معکوس است. ایده زیربنایی کلاس درس معکوس این است که آموزش اطلاعات و مفاهیم در زمان خارج از کلاس درس اتفاق می افتد و در مقابل از کلاس درس برای تعامل و تحول مفهومی بهره گیری می شود. از سویی مطابق با چارچوب اجتماع کاوشگر، تجارب یادگیری از طریق تعامل حضور شناختی، حضور اجتماعی و حضور آموزشی شکل می یابند. گریسون و همکاران(2001) ادعا می کنند که ماهیت مشترک حضور شناختی، اجتماعی و آموزشی منجر به خلق یک اجتماع کاوشگر می شود که تجربه یادگیری همیارانه و اشتراکی غنی را برای فراگیران ایجاد می کند. لذا این مطالعه باهدف بررسی تأثیر استفاده به کارگیری کلاس درس معکوس بر حضور ادراک شده آموزشی، اجتماعی و شناختی  فراگیران دوره های آموزش برخط انجام شد.روش ها : این پژوهش ازنظر روش تحقیق شبه آزمایشی با استفاده از طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه های کنترل و آزمایش بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان شهر تهران در سال تحصیلی 1401-1400 بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس 58 دانشجو در قالب دو کلاس انتخاب و به شیوه تصادفی یک کلاس به گروه آزمایش(30 دانشجو) و کلاس دیگر به گروه کنترل(28 دانشجو)  اختصاص پیدا کرد. ابزارهای تحقیق شامل روبریک برای سنجش عناصر حضور(حضور اجتماعی: شاخص های ابداعی توسط رورکه و همکاران(1999)، حضور آموزشی: شاخص های ابداعی توسط آندرسون و همکاران(2001) و حضور شناختی: شاخص های ابداعی توسط پارک(2009)) و نیز ابزار پیمایش چارچوب اجتماع کاوشگر آربا و همکاران(2008) بود. آزمون های خی دو و تحلیل کوواریانس چند متغیره برای تحلیل داده های پژوهش استفاده شد.یافته ها: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل به لحاظ انواع مختلف سازه حضور(حضور آموزشی، حضور اجتماعی و حضور شناختی)، پیشرفت بهتری را در  پس آزمون نشان دادند (p<0.05). همچنین نتایج آزمون خی دو نشان داد که فراوانی واحد های معنایی تولیدشده در انواع مختلف سازه حضور(حضور شناختی، اجتماعی و آموزشی) در گروه آزمایش بیشتر از گروه کنترل است (p>0.05)نتیجه گیری:  نتایج این تحقیق بیانگر پتانسیل پداگوژی کلاس درس معکوس در راستای رشد فراگیران در 3 سازه کلیدی چارچوب اجتماع کاوشگر یعنی حضور شناختی، اجتماعی و آموزشی بود. همچنین یافته های این تحقیق می تواند منجر به بهبود کیفیت آموزش های ارائه شده در دوره های مبتنی بر وب شده و برای مجریان حوزه آموزش مبتنی بر وب که به طور مستقیم و یا غیرمستقیم درگیر فرآیندهای طراحی و اجرا دوره های آموزش مبتنی بر وب هستند، مؤثر واقع شود.

مقدمه و هدف: آموزش از طریق اینترنت بطور گسترده ای جهت دوره های تحصیلی و حتی دوره های کامل دانشگاهی ارایه می گردد اما در این زمینه سوالاتی در مورد کیفیت یادگیری آموزش گیرندگان و آینده تحصیلی آنان مطرح است.مرور مطالعات: این مطالعه در طی دو نیمسال متوالی انجام گردید و 64 دانشجوی دوره لیسانس در آن شرکت داشتند و ارتباط در جهت توضیح ساده تکالیف یا پاسخ به سوالات و حمایت مثبت، تشویق و پیشنهاد توسعه ایده ها و پاسخها بود.نتایج: جهت بررسی نتایج و بازخورد آموزش اینترنتی یک امتحان online چند منظوره استفاده شد و همزمان یک تست تقریبا یکسان بر روی 42 دانشجوی دوره لیسانس برگزار شد که با روش سنتی تدریس شده بودند. نهایتا نمره متوسط دانشجویان اینترنتی 90 و متوسط نمره دانشجویان روش سنتی 70 بود، سپس از دانشجویان سوال شده بود که به عنوان دانشجوی اینترنتی چه تغییری در خود احساس می کنند؟ و تشویق به مشارکت در دوره را در خود چگونه ارزیابی می کنند؟نظرات مطرح شده عبارت بود از احساس استقلال و یادگیری خود، غلبه بر پاسخها به طور مستقل، ترفیع، انضباط و خودکار بودن، کسب راههای یادگیری متعدد و افزایش امکان مشارکت در دوره آسودگی و انعطاف پذیری تاثیرمثبت آن در یادگیری، بازتاب سریع از استاد جهت افزایش یادگیری، گفتگوی موثر و بطور کلی 88 درصد دانشجویان (n=56) اثرات مشارکت در دوره را بر یادگیری خود مثبت تلقی کردند دربرابر نظرات مثبت نظریه هایی مبنی بر فقدان کلاس مشخص و فقدان ارتباط اجتماعی با سایر فراگیران، و جو انضباط بیشتر در کلاس درس به روش سنتی، تاثیر بیشتر ارتباط زنده فیمابین فراگیر و استاد از جمله نظرات منفی در رابطه با آموزش اینترنتی بود.بحث: نظر به اینکه دوره های اینترنتی درحال افزایش است، تعیین عواملی که به موفقیت دانشجو کمک می کند حیاتی است، در مجموع بسیاری از فراگیران دوره های اینترنتی را مشکل تر از روش سنتی می دانستند و به نقش استاد و طراح آموزش و فیدبک سریع و شروع ارتباط با دانشجو اهمیت می دادند و استاد نه تنها مسوول سوال کردن است بلکه باید برای دانشجویان منابع، تحرک ها و سوالاتی که فراگیر را به جستجو کردن در مورد سوالاتشان وادار می کند، فراهم کند و تاثیر آموزش اینترنتی و مقایسه آن با روش سنتی بر روی دانشجویان و پیامدهای آموزشی آن نیاز به بررسی بیشتر دارد.

مقدمه: فرآیند رو به رشد خلاقیت فراگیران در عصر حاضر، توجه پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی را به تحلیل و بررسی آن ها جلب کرده است. لذا، می توان برنامه های آموزشی مدارس را به گونه ای طراحی کرد که زمینه مناسبی را برای افزایش خلاقیت فراگیران فراهم آورند. پژوهش حاضر، با هدف مقایسه اثربخشی آموزش مستقیم و غیرمستقیم تفکر بر افزایش خلاقیت فراگیران انجام شد. روش ها: این پژوهش طرح گسترش یافته تمام آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون چندگروهی با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل فراگیران پسر پایه دهم رشته تجربی دوره دوم متوسطه ناحیه 2 شهر رشت در سال تحصیلی 97-1396 بودند. 400 نفر از فراگیران به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و برای غربالگری آزمودنی های دارای خلاقیت پایین از پرسشنامه خلاقیت عابدی استفاده شد. درنهایت 60 نفر از فراگیران دارای خلاقیت ضعیف پس از هم ترازی به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (40 نفره) و یک گروه کنترل (20 نفره) جایگزین شدند. به منظور تحلیل داده ها نرم افزار آماری SPSS استفاده و نتایج در قالب روش های آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس گزارش شد. یافته ها: نتایج نشان داد میانگین نمرات در آموزش مستقیم از (61/60) به (67/30) و در آموزش غیرمستقیم از (43/30) به (64/90) افزایش یافته و تفاوت معنی دار وجود دارد. نتایج نشان داد که میانگین نمرات گروه کنترل در پیش آزمون (55/85) و در پس آزمون به (52/25) کاهش یافته است. در تحلیل کوواریانس داده ها، آموزش مستقیم و غیرمستقیم در مقایسه با گروه کنترل با اندازه اثر 0/92 باعث افزایش معنی دار خلاقیت در فراگیران گروه های آزمایش شد (0/001>p). نتیجه گیری: با توجه به این که به کارگیری روش های آموزش مستقیم و غیرمستقیم بر خلاقیت تاثیر مثبت دارد و موجب افزایش خلاقیت فراگیران می شود، بهره گیری از این روش های آموزشی در مراکز آموزشی توصیه می شود.

مقدمه: تحقیق حاضر به منظور بررسی تاثیر آموزش تکاوری بر روحیه نظامی فراگیران دوره تکاوری یک واحد نظامی صورت گرفته است.روش: به همین منظور پرسشنامه روحیه نظامی قبل از شروع آموزش تکاوری به فراگیران داده شد و پس از پایان آموزش تکاوری نیز روحیه نظامی آنان اندازه گیری گردید. پایایی پرسشنامه روحیه نظامی در تحقیق حاضر 0.823 به دست آمده است. داده ها در دو سطح توصیفی و استنباطی (شامل تحلیل واریانس و آزمون t) با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شده اند.نتایج: نتایج تحقیق نشان داد که به طور کلی آموزش تکاوری، روحیه نظامی فراگیران رسته تکاوری را در پس آزمون افزایش داده ولی این افزایش در سطح p<0.05 معنی دار نمی باشد. اما پس از آموزش تکاوری بعد حمایت رهبری، انسجام اجتماعی، گروه کاری روحیه نظامی فراگیران رسته تکاوری در سطح p<0.05 افزایش پیدا کرده است. بعد مقبولیت، سبک رهبری، روابط رهبر- پیرو، مهارت رهبری، رضایت سازمانی، هویت سازمانی، علاقه سازمانی، تعهد سازمانی، خودکارآمدی، سازگاری، شجاعت، مهارت مقابله ای و اثر بخشی پس از آموزش افزایش پیدا کرده است. این افزایش در سطح p<0.05 معنادار نبود.بحث: تحقیق حاضر نشان داد که 69.8 درصد شرکت کنندگان در پیش آزمون دارای روحیه پایین و 30.2 درصد دارای روحیه بالا بوده اند در حالی که این درصدها در پس آزمون تغییر کرده است. در پس آزمون 34.2 درصد دارای روحیه پایین و 65.8 درصد دارای روحیه بالا بوده اند که حاکی از آن است که آموزش رسته تکاوری روحیه نظامی شرکت کنندگان در دوره تکاوری را افزایش داده است. نتایج تحقیق نشان داد که درصد روحیه نظامی بالا در پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون بیش از دو برابر افزایش پیدا کرده است همچنین موارد روحیه خیلی پایین و پایین نیز بکلی از بین رفته است. گرچه نتایج مربوط به فرضیه اصلی تحقیق نشان داد که روحیه نظامی فراگیران رسته تکاوری در پس آزمون افزایش پیدا کرده است ولی این افزایش معنی دار نمی باشد.

مقدمه: در میان عواملی که در آموزش مهارتهای بالینی نقش دارد، بدون شک بازخورد از جایگاه خاصی برخوردار است. بازخورد، حلقه ارتباطی بین سنجش و یادگیری است. رضایت دانشجویان همچنان به عنوان یک شاخص مهم کیفی در یادگیری و تدریس مطرح است و یادگیری نیز ارتباط قوی با رضایت آن ها از دوره آموزشی دارد. پژوهش حاضر، با هدف بررسی تاثیر استفاده از بازخورد در آموزش بالینی، طراحی شده است.روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی دو گروهی است، که بر روی تمامی دانشجویان پرستاری ترم هفت دانشکده های پرستاری و مامایی شهرستان های اراک و شازند که در نیم سال او 93-94 در بخش post-ccu کارآموزی انجام می دادند، با روش تمام شماری انتخاب و اجراء شده است. دانشجویان هر گروه به صورت تصادفی در زیر گرو ه های 7 و 8 نفری تقسیم و هر گروه، به مدت4 هفته دوره کارآموزی را در شیفت صبح انجام می دادند. برای تعیین تاثیر این دو روش، پس از اتمام هر دوره کارآموزی، پرسشنامه توسط تمامی دانشجویان تکمیل و نتایج آن مقایسه گردید.نتایج: نتایج نشان داد دو گروه مداخله و کنترل از نظر مشخصات دموگرافیک (جنس، بومی بودن و تجربه کار دانشجویی) همسان بودند و آزمون آماری اختلاف معنی داری را نشان نداد. همچنین میانگین رضایتمندی کل در گروه مداخله بیشتر از گروه کنترل بود، بطوری که گروه مداخله در همه سطوح نسبت به گروه کنترل رضایتمندی بیشتر داشتند. آزمون آماری نیز بین دو گروه اختلاف معنی دار ی را نشان داد (p<0.003)بحث و نتیجه گیری: بطور کلی می توان گفت که بازخورد های آنی و برنامه ریزی شده ای که در طول کار آموزی به دانشجویان ارائه شده توانسته است مسیر آموزش بالینی را در جهت صحیح هدایت کند. بنحوی که رضایتمندی دانشجویان از این فرآیند را افزایش یافته است.

مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش ترکیبی بر موفقیت و رضایت فراگیران نظام آموزش فنی و حرفه ای انجام گردید. ازنظر روش، مطالعه کنونی شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش، کار آموزان نظام فنی و حرفه ای استان فارس بوده که از میان آن ها دوره نصاب سامانه مدیریت هوشمند ساختمان که دارای دو کلاس بود به صورت هدفمند، با روش در دسترس انتخاب گردیده و به صورت تعیین تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. تعداد اعضای نمونه در گروه آزمایش 18 نفر و در گروه کنترل 19 نفر تعیین گردید. به منظور مقایسه نمرات آزمون و هم چنین رضایت دو گروه از دوره آموزشی از آزمون تی مستقل استفاده و بر این اساس نتایج تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان داد که میزان یادگیری محتوا در دوره آموزشی که با رویکرد یادگیری ترکیبی اجرا شده بود به صورت معناداری از یادگیری در گروه سنتی (رودررو) بیش تر بود. افزون بر آن میزان رضایت فراگیران دوره از یادگیری به شیوه ترکیبی به صورت معنا داری از رضایت مندی فراگیران در گروه سنتی (رودررو) بیش تر می باشد. بنابراین باتوجه به جایگاه ارزشمند آموزش ترکیبی در افزایش رضایت و موفقیت یادگیرندگان دوره های آموزش فنی و حرفه ای، به کارگیری این رویکرد آموزشی می تواند جزء برنامه های توسعه آموزش فنی و حرفه ای قرار گیرد.